NEZAKET TAKIMI

Merhaba, ben Dedektif Z. 

Siyah kıvırcık saçlarım, yanaklarıma ve burnuma minik minik dağılmış çillerim ve kıpkırmızı yanaklarım var. 

Bugün büyüteçle inceleyeceğimiz şey... 

4. sınıflardaki Yusuf abi.

A, bir saniye... Sizler anlamadınız. Yusuf abiyi sınıfının bir sırasında bilim insanları gibi incelemeyeceğim tabii ki. Aslında meselenin başına gelecek olursak eğer.. Yusuf abinin diğer 4. sınıflar gibi bağırmaması, kavga etmemesi, bize karışmaması gibi sebepler onu merakla incelememe sebep oldu. Ama asıl mesele; Yusuf abi kimseye karışmıyorken kimse de ona karışmıyordu. Yusuf abinin gizli süper güçleri olabilir miydi?

Ben bunları düşünürken nihayet canım, çok sevdiğim okulumun öğle arası zili tatlı tatlı çaldı: Dırrırırırı... 

Öğretmenimiz izin verince koşa koşa bir alt kata, Yusuf abinin sınıfının önüne gittim. Kapının kenarına saklandım. 4. sınıf abiler bağıra çağıra oyun oynamaya başlamışlardı bile. Yusuf abi sırasından kalktı ve tahtanın önünde toplanmış arkadaşlarına, gülümseyerek "Geçebilir miyim arkadaşlar?" dedi. Ve o büyük abiler bir anda ona gülümseyerek yer açtılar, "Geçebilirsin arkadaşım," dediler kibarca. Şaşkınlıktan çenem yerlere düştü sandım, öyle ki bir an eğilip onu arayacaktım. 

Bu, kantinde sıramızı zorla almaya çalışan abiler nasıl da kibarlaşmışlardı böyle. Yok yok.. Yusuf abi kesinlikle bizim görmediğimiz süper güçlere sahipti. Belki de onlara bakınca gözleriyle hipnoz ediyordu hepsini. Ben büyütecimle düşüncelere dalarken Yusuf abi sınıftan çıktı, kantine gitti, bahçeye çıktı. Onu izlediğim öğle arası boyunca anladım ki şüphelerimde haklıydım. Yusuf abinin gerçekten de süper bir gücü vardı. Hayır hayır, zannettiğiniz gibi hipnoz, uçmak veya görünmez olmak değildi bu. Karşılaştığı herkese o kadar nezaketli davranıp kibar konuşuyordu ki tüm herkes de ona öyle kibar davranıyordu. Ben de bundan sonra karşılaştığım herkese gülümsersem ve nezaketimi korursam bu süper güce sahip olabilirdim. 

Ben Dedektif Z.

Bu soru işaretini de çözdüğüme göre olup biteni en yakın arkadaşıma anlatmalıyım. Belki... Belki o da Yusuf abiyle kurduğumuz bu takımın üyesi olurdu ve hepimiz nezaket kahramanları olurduk.