Derviş

Derviş

Bir ikindi vaktidir, ölüm

Gözleri ela, sözleri veda

Koca bir ömür sığdırmış

Boynu bükük hatıralara

...

Gök kızdığında huzur esermiş ruha

Ne tezat oysaki yalnızlığına

Ayrılık hep keder mi getirir?

Neden ağlamaz o halde her gün, battığında

...

Ölüm, ikindinin güneşindedir...

Dinleyene, ak sakallı bir derviştir

Mısra mısra işlemiş dokunduğu yerleri

Ecdad misali sıraladığı öğütleri:

...

Kavuşmak, ayrılıktan geçermiş

Tebessüm eşiğinde yağmur beklermiş

Bir divan ki, köle otursa sanır baki

Ne güneşler battı, dünya hala fani

...

Nefse tapanların göğü bulut bulut

Gözleri kapatır, batmasın der bir umut

Halbuki haram, günah diye bağıran bile

Olurmuş başında perde dilinde gece

...

İşin sırrına erenlerin sözü dozunda

Kapalı kapılar ardında gizli tutmakta

Kıymetli olana naz hoş gelir!

Saltanat yolu düz yoldan değildir

...

Derler ki pazarcı reklama muhtaç

Ama insan kuyumcudan gelene aç

Dinle! Değeri, değer bilenden biç der

Bilen ki, kendini kendinde bulan bir er

...

İlme mazhar olanların yolu engebeli

Hayrın sonu vuslatta, bir de kendi

İnsanoğlunun ömrü masallarla geçer

Kulaktan dolmalar gönlü boş eyler

...

Nabzı dolduran demet demet zikirdir

Kalpten ağrı fısıltılar aslın hikayesidir

Aslıma varmışım bir ben bir de kefen

Yoktan vara tövbelerimdir gelip geçen

...

Bilsen nedir hacet, bilmesen ne

Sormazlar gitmek istediğin nere

Ölümden doğanlar ağlar deryalar

Tövbelerden kağıt gemiler, tek tek batarlar

...

Asıl batan güneşmiş, geceye gebeymiş

Zamanında derviş, hepsini söylemiş